Królowa Jadwiga

Królowa Jadwiga ciężar historii dźwiga,
Spogląda na nas z wysoka i myśli,
Jaka to epoka?
Jej mądre, łagodne spojrzenie
To dla nas wzór i ukojenie.
Ona nie boi się krytyki,
Jest wykształcona i zna obce języki.
Dlatego warto się uczyć w naszej szkole,
By tron zdobyć w nauki mozole.

Joanna Pietrołaj klasa 4c

 

KRÓLOWA JADWIGA (1374 - 1399)

Królowa Jadwiga przyszła na świat 18 lutego 1374 roku jako najmłodsza córka Ludwika Węgierskiego i Elżbiety Bośniaczki. Od 1386 była żoną Władysława Jagiełły. Od 1384 roku - królową Polski. Jadwiga stała się sprawczynią i uczestniczką chrystianizacji Litwy. Biorąc czynny udział w rządzeniu państwem, prowadziła głębokie życie religijne. Dzięki aktowi fundacyjnemu i testamentalnemu zapisowi na rzecz Akademii Krakowskiej uchodzi za współzałożycielkę Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zmarła 17 lipca 1399 roku w Krakowie. 8 czerwca 1979 roku w Katedrze na Wawelu Jan Paweł II odprawił po raz pierwszy Mszę św. ku czci błogosławionej królowej Jadwigi, wynosząc ją tym samym na ołtarze. Kanonizował ją w 1997 roku.

Fundowane przez nią ołtarze, kościoły czy też założone kolegium psałterzystów służyły nie tylko życiu religijnemu, także kulturalnemu.

Pisząc o królowej Jadwidze, która została patronką naszej szkoły w maju 1999 roku, sięgnę do czasów, kiedy Piła była wioską rybacką. O tych zamierzchłych czasach wiemy niewiele. Istnieją jednak wzmianki, iż przywilej miejski, który otrzymała Piła został później potwierdzony przez kancelarię królewską i był osobiście podpisany przez królową. Niestety wszystkie dokumenty z tego okresu spaliły się w czasie wielkiego pożaru Piły i dlatego początki miasta wiążemy z osobą króla Zygmunta Starego i rokiem 1513. Zatrzymajmy się jednak przy postaci królowej Jadwigi, pierwszego i jedynego króla Polski będącego kobietą.

Jadwiga (1374 - 1399) urodziła się i wychowała na Węgrzech. Była córką króla Węgier, który po śmierci Kazimierza Wielkiego został również królem Polski. W jej żyłach płynęła krew Piastów (babcie Jadwigi były Polkami i Piastównami) i to między innymi zadecydowało, że po śmierci ojca, króla Ludwika, przekazano tron Jadwidze. Młodziutka, dziesięcioletnia królewna węgierska przybywając do Polski wiedziała, że ma tym krajem rządzić i dbać o dobro jego mieszkańców. Ten zaszczyt i zarazem obowiązek dla młodej dziewczyny może wydać się dzisiaj dziwny, ale w tamtych czasach tak młode osoby przyjmowały obowiązki państwowe. Jadwiga rządziła krajem z pomocą rady królewskiej.

Małżeństwo królowej Jadwigi, która miała zaledwie dwanaście lat ze znacznie starszym od niej Wielkim Księciem Litewskim Władysławem Jagiełłą było poświęceniem z jej strony. Rozumiała, że wymaga tego dobro Polski. Królowa Jadwiga zmarła mając zaledwie dwadzieścia pięć lat. Jest przyrównywana do Bolesława Chrobrego. Tak jak pierwszy koronowany władca Polski tak i Jadwiga przyczyniła się do umocnienia wewnętrznej siły państwa i znaczenia Polski wśród krajów Europy. Między innymi przywróciła polskie panowanie na Rusi Halickiej. Za sprawą jej osoby i rozważnego postępowania Polska weszła w unię z Litwą, przeciwstawiając się wrogiemu i groźnemu Zakonowi Krzyżackiemu. Podjęła ona korespondencję z Krzyżakami, wykazując przy tym dojrzałość, takt dyplomatyczny i nieustępliwość wobec żądań krzyżackich. Uważa się, że podwaliny pod zwycięską bitwę pod Grunwaldem dała właśnie królowa Jadwiga.

Królowa lubiła muzykę, tańce i śpiew. Czytała uczone księgi i opiekowała się nauką, myśląc o odnowieniu uniwersytetu w Krakowie. Znała kilka języków obcych. W testamencie zapisała swoje klejnoty na odbudowę i rozbudowanie krakowskiego uniwersytetu. Jej wolę wykonał król Władysław Jagiełło i dlatego uczelnia ta do dziś nosi jego imię. Aktywność Jadwigi przejawiała się też w działalności charytatywnej. Opiekowała się biednymi i chorymi nie żałując pieniędzy na utrzymanie szpitali dla ubogich. Królowa zadziwiała swoją urodą i niezwykłą osobowością. Była szlachetna, sprawiedliwa i dobra. Nie okazywała nikomu pychy, gniewu czy niechęci.